Nagekomen bericht.

We horen net van Louisa (zie postje hieronder) dat we alles helemaal verkeerd hebben begrepen. Die schildpad moet juist in de waterlijn liggen, zonder rugdekking maar wel met zijn nekje gestrekt naar het boomgebeuren. Onze hele kamer onder water zetten om een Groene Draak te genereren, dat was ook helemaal niet nodig. Lousia stond er op dat we dat nog even opschreven hier, want het gaat om haar goede naam.

Beste Louisa,

We kunnen er nu godzijdank weer om lachen, maar mijn vrouw en ik hebben door uw fijne Feng Shui adviezen drie dagen vastgezeten in onze slaapkamer. Er liep een zwarte schilpad baan dwars door onze voordeur, waardoor het hele huis naar de tijgerheuvel toe kantelde.

Maar laten we bij het begin beginnen.

We hadden een paar weken geleden sterk het gevoel dat we een stuk veiligheid kwijt waren, dat we niet meer vanuit onze stuit leefden. Onze woning, het interieur, dat waren wij. Die kast, wat stond die daar ontzettend protserig kast te zijn. Er klopte iets niet. We raakten geïrriteerd. Een spirituele impasse weten we nu, maar op dat moment hebben we elkaar verrot staan schelden, midden op wat later een aardebaan bleek te zijn. Bleken we in een destructieve cyclus te zitten. Wisten wij veel.



We zijn via via op uw site gekomen en we hebben eigenlijk nog wat vragen. Als u het hebt over een zwarte schilpad die als rugdekking dienst doet, hoe lang moet je de schilpad dan uit zijn schild laten rotten? Donkerbruin, is dat ook goed?

Wij zijn verder maar een beetje op goed geluk met wat planten (water) en pepermolens (peper) gaan schuiven en op een gegeven moment hadden we vanuit het oosten een waterbaan midden in de witte bizon, dus dat was puur geluk. Hebben we zo laten staan en als je een beetje bukt kan je best nog koken. We hebben toen die vuurellips in de hoek van de kamer nog proberen om te buigen met de paraplubak (aarde), maar dat was geen doen. Wij uw site weer op.

Lazen we dit:

De moderne uitgave van de Bagua, die in het westen vaak wordt gebruikt, is een combinatie van zowel de authentieke Pa-Kua als het Lo-Shu vierkant. Deze Bagua is niet meer dan een rechthoekig raster verdeeld in negen gelijke delen die een bepaalde energie vertegenwoordigen.

Dat idee hadden wij dus ook al, van die Pa-Kua, maar wij wisten niet of we de authentieke te pakken hadden. Onze Bagua hangt nu met een heel klein visdraadje aan het Lo-Shu vierkant, maar het kan net.

Wij nog wat gerommeld. We hebben de witte tijger uiteindelijk toch maar gewoon in de voorraadkelder gezet. Ja je moet wat. Toen onze slaapkamer. We voelden al een tijd lang dat er een West-Tijger ontzettend zat te fucken met de groene draak, echt dat het niet leuk meer was, dat wij zelfs zeiden, dit is niet leuk meer. We hebben toen ons bed in de linker windknoop gezet, waardoor je rechts in de kamer een wervelwind van elementen kreeg, maar dat namen we op de koop toe. Onze linnenkast ligt nu op zijn kant, inderdaad, de horizontale vuurhouten lotushouding, voor de slaapkamerdeur. Pas een uur geleden hebben we ons met wat lakens uit het raam kunnen laten zakken.

Prachtige site dus, maar wat schetste onze verbazing dat het praktisch allemaal niet meevalt! Daar zou u rekening mee moeten houden. Meer tekeningen er bij graag!!!

Gaarne uw aandacht hiervoor, want een consult van 250 euro, dat gaat mijn vrouw en mij toch wat te ver. Harmonie is mooi, zeiden wij tegen elkaar, maar het moet wel betaalbaar blijven.

Beste Knorr,

Mijn man en ik houden allebei erg van Indiaas eten. Boerenkool met worst, daar smullen we ook van, maar de buitenlandse keuken is ons beslist niet vreemd. Af en toe gaan we uit eten en bestellen we zo'n heerlijk Indiaas currygerecht. Toch wil je soms gewoon lekker met zijn tweetjes thuis zijn en met een bord op schoot gezellig op de bank naar Kees & Co kijken.

Wij dachten met het gerecht Kip Tandoori van uw firma dan ook de perfecte oplossing te hebben gevonden. In één pak zit bijna alles wat je nodig hebt: gekruide rijst, marinade en saus. Goh, eindelijk een fabrikant die begrijpt wat de consument nou eigenlijk wil, zeiden mijn man en ik tegen elkaar.

Wat schetste echter onze verbazing toen het maken van uw Kip Tandoori-gerecht uitdraaide op een regelrecht drama. Wat blijkt: je moet de rijst opzetten met een beperkte hoeveelheid water en deze dan zachtjes op laag vuur, met een deksel op de pan, laten droogkoken. In de Knorr wereld is dat misschien gemakkelijk, maar in de praktijk is het een zenuwslopende bezigheid. Je moet namelijk voortdurend opletten dat de rijst niet aanbrandt.

We werden er bloed- en bloedzenuwachtig van, mijn man en ik. Je kunt dus ook niet dat pannetje even laten staan en een gesprek voeren of naar de tv kijken, nee, we stonden allebei gebiologeerd voor ons kookeiland naar de pan te staren. Nu is het zo dat ik af en toe last heb van ongewild urineverlies en me soms even moet terugtrekken in het toilet. Ook nu voelde ik enig vochtverlies maar door die vermaledijde rijst van u kon ik niet uit de keuken weg. Tot mijn grote schaamte heb ik toen in mijn broek geplast. De Tena Lady die ik in mijn slip had werkte namelijk niet afdoende maar goed, dat is weer een andere boze brief. In elk geval kan de parketlak van onze kersenhouten vloer niet tegen de ammoniak in urine. Er zitten nu uitgebeten witte vlekken in de vloer.

U begrijpt, de spanning was te snijden in huis en uw belofte dat wij op eenvoudige wijze een heerlijke Indiase maaltijd thuis konden bereiden is dus gewoon misleiding gebleken.

Wij sturen u bijgaand een nota mee van de schade van onze parketvloer. Wij sommeren u het bedrag van 2300 euro zo spoedig mogelijk over te maken op ons bankrekeningnummer.

P.S. Tevens willen we u vragen uw advertentieteksten aan te passen. Op uw website schrijft u: "Proef de Indiase keuken en waan je even weg van Nederland. Sluit je ogen en stel je de Indiase straten voor. Felle kleuren, gerinkel van koebellen en veel bedrijvigheid." Door alle stress van het voorval hoort mijn man nu steeds koebellen rinkelen. Vanwege de geleden emotionele schade en omdat wij toch al niet zulke goede ervaringen hebben met bedrijven en koeien verzoeken wij u deze passage uit piëteit uit uw teksten te verwijderen.

Beste ’s Lands Beste,

Vanochtend zaten wij aan het ontbijt, het gesprek viel even stil en we keken wat dromerig voor ons uit. We dachten aan dat ene vakantiebed, toen, overdwars, wat bezielde ons, met al dat geschreeuw, die lust, Griekenland... We staarden bijna tegelijk naar de yoghurt op tafel en wat schetste onze verbazing toen wij voor het eerst de tekening van uw koe eens goed bekeken.



Wat is dat voor een gedrocht? Wat drukt u in godsnaam op miljoenen pakken yoghurt? Neem zo’n pak er bij en kijk nou eens goed. Dit is in vijf minuten in elkaar gerommeld door de zoon van de melkstremmer. Volgens ons had hij een heel elementair begrip van het idee “koe”. Iets met vlekken en een tong, dat moet de opdracht zijn geweest. Dat is wel gelukt. Maar jezus, we moeten er wel iedere ochtend naar kijken, naar deze mutant met hoorntjes en onbestaanbare uier.

We hebben de volgende voorstellen. Vraag de erven van Rien Poortvliet of hij nog ergens een streng-gereformeerde koeientekening heeft liggen. Zoek maar in de map: “Kloterige Nederlandse dieren kijken verliefd naar de horizon zonder een kabouter op hun rug”.

De andere oplossing is veel beter. Wij hebben er één voor u getekend. Een modern gestileerde koe die met zijn vier poten in het nu staat, maar qua uier nostalgische gevoelens oproept. Een koe om van te houden. We horen het wel.

Beste mijnheer Boels,

Graag maken wij u er op attent dat wij onze ogen niet geloofden in uw filiaal in Mönchengladbach. Wij huren al jaren al onze spullen bij Boels en Mönchengladbach is hier vlak om de hoek.

Wij hebben er een dagtrip van gemaakt. We zijn eerst naar de watervallen van Kalzhube geweest, met de sprekende geit, die dus helemaal niet de toekomst kan voorspellen, maar goed, dat is een andere kwade brief en toen naar uw nieuwe filiaal. Wij hebben natuurlijk uitgebreid gezocht naar uw karakteristieke Boels huiskleuren. Oranje met wit.

Wat schetste onze verbazing toen u gemeend had een grote zwarte arend met een hoge pet op boven de ingang te plakken. Wij zeiden nog tegen elkaar, zet dan meteen “Sieg Boels” op de gevel.

Maar goed, wij beoordelen een winkel altijd op zijn inhoud en wat schetste alweer onze verbazing toen Boels geheel gevuld bleek met moffen die Duits spraken. Zover is het dus al, dat bij een oer-Hollands bedrijf als Boels vrijuit Duits wordt gesproken. Wij voelden ons gewoon niet thuis in onze eigen Boels. Als wij Duits willen horen dan huren wij wel een jaren '70 pornofilm, maar Boels heeft een naam hoog te houden. Smakeloos ook om de uitverkoop “Die Endlösung” te noemen en de receptiebalie “Het Achterhuis”. De Duisters lusten er wel pap van, maar wij vonden het ongepast.

Ons ziet u niet meer in uw nieuwe filiaal. U danst er maar tot diep in de nacht de Kalzfussmars, maar wij zetten geen stap meer in dit pand.